Vonnieschrijft.nl
  • 14 februari 2018
Emotionele dweil

Spanning. De adrenaline giert door mijn lijf. Ik durf bijna niet te kijken, maar ik zit hier niet voor niks, dus houd ik mijn ogen open. Nog een paar minuten. Ik knijp in mijn handen. In mijn hoofd gonzen hoopvolle woorden. Ik houd mijn adem in. Nog even en dan….volledige ontlading. Tranen lopen over mijn wangen. Hardop roep ik “Yes, yes, yeeess!”. Niet dat…

Read more
  • 25 december 2016
Tijn

Tijn…dè man. Iedereen die in de afgelopen week een beetje het nieuws gevolgd heeft, weet over wie ik het heb en zit misschien nu zelfs met nagellak op zijn vingers aan het Kerstdiner. Tijn; de jongen die afgelopen week samen met zijn vader een bezoekje bracht aan het Glazen Huis in Breda. Gewoon even de Dj’s aanmoedigen die zich zes dagen lieten opsluiten om…

Read more
  • 4 februari 2016
Ik ben een vrouw

Ik ben een vrouw. “Ja, èn?” zullen de meesten van jullie nu waarschijnlijk denken. Maar toch wil ik het nog maar een keer benadrukken. Ik ben een vrouw. Niks meer, maar ook niks minder. Niet minder dan wie dan ook. Alleen niet iedereen lijkt dat te begrijpen. Of eigenlijk; niet iedereen lijkt dat te respecteren. Maar ikzelf hecht toch wel waarde aan dat vrouw…

Read more
  • 30 juni 2015
Oververhit

Het is zaterdagochtend. De vogels zijn er weer vroeg bij vandaag en maken van mij ook een vroege vogel. Ik loop naar beneden. De altijd dikke zaterdageditie van de Telegraaf ligt op de deurmat. Zonder hem open te slaan, gooi ik hem op tafel. Al nagenietend van de leuke avond die ik gisteren had, loop ik door naar de keuken en maak ik mijn…

Read more
  • 19 juni 2015
Op het goede spoor?

Treinen. Nadat ik afgestudeerd was, zag ik ze praktisch alleen nog maar vanaf de buitenkant. Ik had de mazzel al vrij snel na mijn afstuderen over een auto te kunnen beschikken en kon zo naar mijn werk in IJmuiden op en neer rijden. In mijn studietijd zat ik echter vrijwel iedere dag (ok, niet iedere dag, want zoveel dagen hoefde ik nu ook weer niet naar school)…

Read more